*به خبرگزاری حوزه خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
جمعه ۱ بهمن ۱۳۹۵ \ الجمعة ٢١ ربيع الثاني ١٤٣٨ \ Friday, January 20, 2017
کد خبر: 404346 | تاریخ مخابره :۱۳۹۵/۱۰/۱۳ - ۱۶:۲۵ | سرویس: علمی، فرهنگی 75
قطره ای از دریا؛
روحیه شكم‏ پرستى، انسان را به ذلت و خوارى می اندازد
حوزه/ تن ‏پرورى و شكم‏ پرستى، عامل سقوط انسان است. باید از هرگونه رفاه ‏طلبى كه به قیمت خوارشدن و ذلّت انسان تمام گردد، دورى نمود.

به گزارش سرویس علمی فرهنگی خبرگزاری «حوزه»، استاد محسن قرائتی در ادامه سلسله مباحث تفسیری خود با موضوع تفسیر قطره ای به بیان آموزه های آیه شصت و یکم سوره بقره پرداخته است.

وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى‏ لَنْ نَصْبِرَ عَلى‏ طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذي هُوَ أَدْنى‏ بِالَّذي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ (بقره، 61)

ترجمه: (اى بنى ‏اسرائیل) به یاد آرید زمانى را كه گفتید: «اى موسى! ما هرگز بر یك نوع غذا صبر نمى ‏كنیم، پس براى ما از پروردگارت بخواه، تا از آنچه زمین مى ‏رویاند، از سبزیجات و خیار و سیر و عدس و پیاز، براى ما برویاند». موسى گفت: آیا مى ‏خواهید آنچه را پست ‏تر است، با آن چه بهتر است، تبدیل كنید. پس(حال كه چنین تقاضایى دارید، بكوشید تا از این بیابان خارج شوید و) به شهرى وارد شوید كه آنچه را مى‏ خواستید (در آنجا) براى شما هست. (به سبب این بهانه ‏جویى ‏ها) مُهر ذلت و نیازمندى بر آنان زده شد و گرفتار غضبِ خداوند گردیدند. این كیفر از آن جهت بود كه آنان به آیات الهى كفر مى‏ ورزیدند و پیامبران را به ناحق مى ‏كشتند و این(كارهاى زشت) بدان سبب بود كه آنان اهل عصیان و تجاوز بودند.

خداوند در آن بیابان سوزان، آب و غذاى بنى‏ اسرائیل را تأمین نمود، امّا قدرْناشناسى و ناسپاسى این قوم از یك سو و رفاه ‏طلبى و تن ‏پرورى آنان از سوى دیگر باعث شد تا غذاهاى دیگرى را از حضرت موسى (ع) تقاضا كنند.

حضرت موسى(ع) در پاسخ آنها گفت: آیا شما غذاى آسمانى را كه بهتر است، با خوردنى ‏هاى زمینى كه پست ‏تر است تبدیل مى‏ كنید؟. اگر واقعاً این نوع غذاها را مى ‏خواهید باید با دشمنانتان بجنگید و به شهر اریحا وارد شوید تا از این خوردنى‏ ها بهره‏ مند گردید.

شما از یك طرف، حالِ جنگ و جهاد را ندارید و از سوى دیگر، تمام امتیازات شهرنشینى را مى ‏طلبید. این روحیّه شكم‏ پرستى، شما را به ذلت و خوارى انداخته و گرفتار قهر الهى خواهید شد.

 شما با این تقاضاهاى نابجا، آیات و معجزات الهى را نادیده گرفته و حتى حاضر شده ‏اید پیامبران الهى را در راه رسیدن به مقاصد مادى و دنیوى خود به كشتن دهید.

از این آیه مى ‏آموزیم كه:

 * تن ‏پرورى و شكم‏ پرستى، عامل سقوط انسان است. از هرگونه رفاه ‏طلبى كه به قیمت خوارشدن و ذلّت انسان تمام گردد باید دورى نمود.

 * گناه و نافرمانىِ پى ‏درپى، انسان را به كفر و بى‏ ایمانى مى ‏كشاند، تا جایى كه حاضر به پذیرفتن هیچ گونه حقى نمى ‏شود.

ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال
نمایش نظرات
اوقات شرعی