*به خبرگزاری حوزه خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷ \ ۶ رمضان ۱۴۳۹ \ Tuesday, May 22, 2018
کد خبر: 449203 | تاریخ مخابره :۱۳۹۷/۲/۲۸ - ۲۰:۴۰ | سرویس: علمی، فرهنگی 75
همراه با نهج البلاغه (۲)؛
چگونه در علم و عقل اندیشمندان شریک شویم؟
حوزه/ وقتى ما بار سنگينى داريم كه نمی‌‏توانيم از روى زمين حركت دهيم، به كمك چند نفر ديگر نياز پيدا می‌‏كنيم و هنگامى كه چند نفر آمدند و به ما كمك كردند، مثل آن است كه ما را در زور بازوى خود شريك كرده‏‌اند و هر كدام، از قدرت و توانايى خود سهمى به ما داده‌‏اند.

به گزارش خبرگزاری«حوزه»، هیأت تحريريه بنياد نهج البلاغه در قالب کتاب «پندهاى كوتاه از نهج البلاغه» به جمع آوری بخشى از كلمات و جملات این کتاب ارزشمند و ارائه شرح مختصری از آن پرداخته که در شماره‌های گوناگون تقدیم حضور علاقمندان می‌گردد.

* خودرأيى و مشورت

«من استبد برأته هلك و من شاورالرجال شاركها فى عقلولها/ شخص خودرأى به هلاكت مي رسد و كسي كه با مردان برجسته و انديشمند مشورت كند، در عقل آنها شريك مي شود».

* شرح

كسي كه در همه كارها، تنها عقيده و نظر خود را درست مي داند و به رأى و عقيده هيچ كس ديگر اهميتى نمی‌‏دهد، بيش از هر كس، به خودش ظلم مي كند.

هيچكس نيست كه همه چيز را بداند و براى همه مسائلى و مشكلات، راه حل درست و منطقى و قابل اجرا پيدا كند و هر كس، هر اندازه هم كه عاقل و دانشمند باشد، باز با مسائلى روبرو خواهد شد كه راه حل درست و عملى آنها به فكرش نخواهد رسيد.

در چنين حالى، اگر شخصى خودرأى باشد و جز عقيده خود، عقيده هيچ كس را نمى‌پذيرد، بطور مسلم در حل مسائل، به راه هاى غلط می‌رود و چه بسا دچار اشتباهاتى مي شود كه حتى زندگى‏اش را به خطر می‌افكند و او را به هلاكت و نيستى مي كشاند؛ اما كسي كه تنها به عقيده خود اتكا ندارد و در مسائل گوناگون مشورت مي كند، به راه سعادت مي رود. مخصوصا اگر شخصى، با افراد عاقل و انديشمند و مردان برجسته مشورت كند، مانند آن است كه در فكر و دانش آنها شريك شده و از عقل و انديشه هركدام، براى خود سهمى برداشته است.

وقتى ما بار سنگينى داريم كه نمی‌‏توانيم از روى زمين حركت دهيم، به كمك چند نفر ديگر نياز پيدا می‌‏كنيم و هنگامى كه چند نفر آمدند و به ما كمك كردند، مثل آن است كه ما را در زور بازوى خود شريك كرده‌‏اند و هر كدام، از قدرت و توانايى خود سهمى به ما داده‏‌اند.

در مورد مسائل مربوط به فكر و عقل نيز همين طور است. وقتى با مسأله‏ اى روبرو مي شويم كه به تنهايى از حل آن عاجزيم، بايد از عقل و انديشه ديگران هم كمك بگيريم و در اين صورت، مثل آن است كه خود را در عقل و شعور آنها شريك ساخته‌‏ايم و از نيروى انديشه و فكرشان سهمى هم به ما رسيده است.

ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال
نمایش نظرات
اوقات شرعی