*به خبرگزاری حوزه خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
سه شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷ \ ۴ ربيع الثاني ۱۴۴۰ \ Tuesday, December 11, 2018
کد خبر: 468301 | تاریخ مخابره :۱۳۹۷/۸/۲۷ - ۰۴:۰۰ | سرویس: علمی، فرهنگی 75
گناه بزرگ (۸)؛
دروغگو چگونه عذاب می شود؟
حوزه/ خبرهايى كه در زندگانى روزانه به گوش می‌خورد، نمی‌توان گفت كه همه راست ‏است. كسى كه هر چه مى‏شنود نقل كند، سخنش نزد خردمندان ارزش ندارد.

به گزارش خبرگزاری «حوزه»، کتاب «دروغ» اثری از مرحوم آيت الله سيد رضا صدر است که در آن، نکاتی زیبا و قابل استفاده پیرامون موضوع دروغ آمده و «حوزه نیوز» منتخبی از این نکات را در شماره های گوناگون تقدیم علاقمندان می نماید.

* نخستين مرحله دروغ‏ گويى

 

امام صادق مى‏ فرمايد:

«كفى بالمرء كذبا ان يحدث بكل ما سمع/ براى دروغ گو شدن اين بس كه انسان هر چه مى‏ شنود نقل كند.»

 

خبرهايى كه در زندگانى روزانه به گوش می‌خورد، نمی‌توان گفت كه همه راست ‏است. كسى كه هر چه مى‏شنود نقل كند، سخنش نزد خردمندان ارزش ندارد.

 

علماى حديث، دانشمندانى را كه بر ضعفا اعتماد كرده يا از آنان نقل حديث ‏می‌کنند، چندان محترم نمی‌شمارند.

احمد بن محمد بن عيسى كه از علماى زمان حضرت رضا علیه‌السلام و حضرت ‏جواد و حضرت هادى ‏علیه‌السلام بوده است، برقى را به دليل روايت از ضعفا از شهر قم‏ بيرون كرد.

 

- عذاب دروغ‏گو

از رسول خدا صلی‌الله عليه وآله نقل شده كه فرموده: ديشب مردى را در خواب ديدم كه نزد من آمد و گفت: برخيز. من برخاستم و دو نفر را ديدم كه يكى ايستاده و ميله‏ اى آهنين در گوشه دهان آن‏كه نشسته است فرو مى‏كند و آن‌قدر فشار مى‏دهد تا به ميان دو شانه‌اش برسد و سپس بيرون آورده و در گوشه ديگر دهانش فرو مى‏كند و اين گوشه را نیز مانند آن گوشه پاره مى‏كند. از كسى كه مرا حركت داده بود، پرسيدم: چرا اين را عذابناک؟

گفت: اين مرد، دروغ‌گوست و تا روز قيامت، در قبر، این ‌گونه شکنجه ‌اش می‌کنند.

 

- كمتر از حيوان

دروغ‌گو انسان نيست، بلكه كم‏تر از حيوان است. انسان نيست، چون فضیلت انسان بر موجودات ديگر، سخن است، سخنى كه اخبار از حقیقت باشد و گرنه ‏ياوه‏ سرايى را سخن نمى‏توان ناميد و دروغ گو را از سخن بهره‏اى نيست، چون اخبار از حقيقت در گفتارش پيدا نمى‏شود؛ پس سخن دروغ گو با بانگ جانوران يكسان ‏است و جز خسته كردن گوش اثرى ندارد.

كم‏تر از حيوان است، چون در بانگ حيوان، خيانت راه ندارد، ولى سخن ‏دروغ‏گو، خيانت مى‏باشد؛ بنابراين ارزش جانوران از دروغ گويى كه خود را انسان ‏مى‏پندارد، بيش است.

کلید ‫واژه‌های مطلب:

ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال
نمایش نظرات
اوقات شرعی