*به خبرگزاری حوزه خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
پنج شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۸ \ ۱۷ شوال ۱۴۴۰ \ Thursday, June 20, 2019
کد خبر: 492740 | تاریخ مخابره :۱۳۹۸/۲/۳۰ - ۱۸:۳۴ | سرویس: حوزه علمیه قم 3
حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی مقدم:
تعبیرات ملاصدرا نباید رهزن ذهن ما شود
حوزه/ رئیس پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن کریم، گفت: ما اگر قرآن را مرجع علمی بدانیم حق این است که قرآن را مبدا نظریات علمی بدانیم ولی اگر از قرآن امضاء بگیریم و هماهنگ باشیم، اگرچه کار خوبی است ولی مرجعیت قرآن محسوب نخواهد شد.

به گزارش خبرگزاری«حوزه»، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدصادق یوسفی مقدم در "نشست علمی بررسی تأثیر آیات قرآن بر اندیشه انسان متعالی ملاصدرا" که در نمایشگاه دستاوردهای قرآنی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، برگزار شد، با طرح این سؤال که ملاصدرا نگاهش به قرآن امضایی، استنطاقی و یا استخراجی است؟ گفت: آیا در یک بحث علمی مفاد به دست آمده، اگر هماهنگ با قرآن باشد کفایت دارد یا خیر؟ این مسئله باید از نگاه ملاصدرا تبیین می شد.

وی با بیان اینکه ما اگر قرآن را مرجع علمی بدانیم حق این است که قرآن را مبدا نظریات علمی بدانیم ولی اگر از قرآن امضاء بگیریم و هماهنگ باشیم کار خوبی است ولی مرجعیت قرآن محسوب نخواهد شد افزود: بنده معتقدم که خیلی از فقها، متکلمین و فلاسفه نظریه ای را از قبل برگزیده و با این نظریه برگزیده سراغ قرآن رفته اند و این اشکال روشمندانه را دارند. مثلا در آیه شریفه هل اتی،  شیخ الرئیس از خلقت روح تعبیر به آشیانه کرده است یعنی روح از بیرون در آشیانه بدن نشست ولی حکمت متعالیه معتقد است که روح از جشم به وجود آمد ولی سوار بر روح شد.

رئیس پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن ادامه داد: در  آیه شریفه «...ثم انشاناه خلقا آخر...» می بینیم که سخن از خلق جدیدی دارد؛ علامه طباطبایی فرموده ایجاد شیء و تربیت او در انشانا وجود دارد که این انشاء جدید با دیدگاه ملاصدرا سازگار نیست و با ددیگاه شیخ الرئیس سازگارتر است مگر اینکه میان خلقت اولی و بعدی او تفاوت قائل شویم یعنی بگوئیم خداوند جسم آفرید و روح در او قرار داد و وقتی آفریده شد جریان روحانیت البقاء در او تحقق یافت.

وی با تاکید بر اینکه تطبیق نظریات بر قرآن کریم باید همراه  با ملاحظاتی باشد تصریح کرد: چطور ما در انتساب نظریات طبی و نجوم و ... با احتیاط عمل می کنیم باید در این نوع نظریات هم این احتیاط را داشته باشیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی مقدم با طرح این سؤال که تحول ارتقائی انسان از آن وجود یا ماهیت انسان است بیان کرد: ارائه دهنده این بحث روشن نکردند که تحول ارتقائی مبتنی بر اصالت وجود و یا اصالت ماهیت بوده است؛ همچنین ایشان مدعی است که انسان بسیط الحقیقت و محدودنشدنی است که بنده با آن مخالفم؛ وقتی شما از واجب الوجود تنزل کنید تمامی مراتب وجود دارای ماهیت هستند و آنچه بسیط الحقیقت و مجرد من جمیع جهات و بی نهایت است تنها و تنها خداست و هر موجود دیگری محدود است و معتقدم که عبارات ملاصدرا هم چنین تصریحی ندارد.

وی با بیان اینکه ما هم از ارادتمندان به ملاصدرا هستیم ولی معتقدیم هر فردی اندیشه ای دارد، با این فرض که اگر سراغ قرآن برود از اندیشه ملاصدار فاصله می گیرد، اظهار کرد: ادعای اینکه ما قرآن را فارغ از اندیشه خود تفسیر کنیم کار دشواری است و تصور می کنم علامه طباطبایی موفقترین فرد در این زمینه است و قرآن را با قرآن تفسیر کرده است؛ تعبیرات ملاصدرا نباید رهزن ذهن ما شود؛ برای مثال تعبیر هیولانی بودن انسان با قرآن سازگار نیست.

 

حجت‌الاسلام والمسلمین یوسفی مقدم با بیان اینکه اندیشه هیولانی بودن انسان متاثر از اندیشه های غربی است زیرا قرآن از ابتدا انسان را موجودی هیولانی و صرف استعداد نمی داند ادامه داد: مفهوم حقیقی خداشناسی قرآنی حفظ هویت وجودی انسان و ارتقاء آن و فعلیت های ارتقاءبخش است؛ قرآن معتقد است که خداپرستی در وجود انسان بالفعل است و او موجود هیولانی مطلق نیست. قرآن انسان را موجودی خداشناس می داند و حجاب ها مانع راه او هستند. قرآن فرموده «هدیناه السبیل» یعنی ما انسان را هدایت کردیم.

 

 

ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال
نمایش نظرات
اوقات شرعی