*به خبرگزاری حوزه خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ \ ۱۳ شوال ۱۴۴۰ \ Monday, June 17, 2019
کد خبر: 493383 | تاریخ مخابره :۱۳۹۸/۳/۱۶ - ۰۴:۰۵ | سرویس: علمی، فرهنگی 75
پاسخ به شبهات قرآنی (۸)؛
از ديدگاه قرآن كريم اعمال چه كساني حبط می شود؟
حوزه/ «حبط اعمال» به معناي باطل و بي‌خاصيت شدن اعمال خوب، به‌خاطر كردار ناشايست، مانند: كفر، نفاق و… است.

به گزارش خبرگزاری «حوزه»‌ پاسخ به شبهات از وظایف مراکز حوزوی و دینی است که این خبرگزاری در شماره های گوناگون به ارائه برخی از شبهات قرآنی و پاسخ های آن، برگرفته از «درگاه اینترنتی مرکز آموزش تخصصی تفسیر و علوم قرآن» خواهد پرداخت.

 

- سؤال

«حبط عمل» در دنيا به چه معنا است؟ در ديدگاه قرآن كريم اعمال چه كساني حبط شده است؟

 

- پاسخ

«حبط اعمال» به معناي باطل و بي‌خاصيت شدن اعمال خوب، به‌خاطر كردار ناشايست، مانند: كفر، نفاق و… است.

 

خداوند متعال مي‌فرمايد: و من يرتدد منكم عن دينه فيمت و هو كافر فاولئك حبطت اعمالهم في الدنيا و الاخرة…، كسي كه از آيينش برگردد و در حال كفر بميرد تمام اعمال نيك [گذشته] او در دنيا و آخرت بر باد مي‌رود(سوره بقره/217).

بنابراين اعمال نيك انسان به وسيله كفر برباد مي‌رود و روشن است كه اعمال نيك در دنيا آثاري دارد از جمله نورانيت دل و آرامش رواني انسان بنابراين منظور از اعمال نيك، تمام كارهايي است كه انسان براي رسيدن به سعادت انجام مي‌دهد، نه اين‌كه مراد، تنها عبادت باشد، چون «حبط»، در مورد كافران و منافقاني كه اعمال عبادي ندارند نيز، به كار رفته است، بنابراين، كفر، ارتداد و امثال آن، تأثير عمل در سعادت دنيوي و اخروي را از بين مي‌برد، در حالي كه ايمان، به رفتار و كردار انسان، روح مي‌دهد و موجب سعادت و خوشبختي مي‌شود؛ قرآن كريم مي‌فرمايد: او من كان ميتاً فاحييناه و جعلنا له نوراً يمشي به في الناس كمن مثله في الظلمات ليس يخارج منها، آيا آنكس كه مرده بود و زنده‌اش كرديم و نوري برايش قرار داديم كه در ميان مردم به وسيلة آن رفتار كند؛ مانند كسي است كه در تاريكي‌ها است و از آن خارج شدني نيست(انعام/122).

از ديگر آثار دنيوي بي‌ايماني، سختي زندگي و نبودن آرامش رواني است، خداوند مي‌فرمايد: و من اعرض عن ذكري فاِنَّ له معيشة ضَنكا و نَحشُره يوم القيامة اعمي، هركس از ياد من روي گرداند، همانا زندگي سختي دارد و روز قيامت نابينا محشورش مي‌كنيم (طه/124).

 

بنابراين، كافر در زندگي دنيا با تنگناها روبرو است و معيشتي سخت، همراه با رنج و ناراحتي‌هاي گوناگون دارد، و اعمال نيكش هيچ اثري در زندگي او ندارد.

 

برعكس، ايمان، ماية خوشبختي و آرامش روحي زندگي دنيوي و اخروي است، مي‌فرمايد: من عمل صالحاً من ذكر او انثي و هو مؤمن فلنُحيِيَنَّه حَيوةً طيبة و لنجزينهم باحسن ما كانوا يعملون، هر مرد و زني كه كار شايسته‌اي انجام دهد و مؤمن باشد، ايشان را زندگي خوشي خواهيم بخشيد و به بهترين عملي كه انجام مي‌دادند پاداش مي‌دهيم (نمل/97).

 

قرآن كريم در آموزه‌اي ديگر، تقوا را موجب پيدايش نيروي تشخيص و فرقان در انسان مي‌داند، مي‌فرمايد: ان تتقوا الله يجعل لكم فرقاناً، اگر تقواي الهي پيشه كنيد، خداوند براي شما نيروي فرقان و تشخيص حق از باطل را [در دنيا] عنايت مي‌كند (انفال/29)، بنابراين مؤمنان براثر اعمال نيك مانند تقوا و... داراي آرامش روحي، قوة تشخيص، زندگي آرام و... هستند. برعكس كافران و مرتدين و ديگر كساني كه اعمال آنها حبط شده است، اعمال خوب آنها - اگر كه اعمالي مانند اعمال مؤمنان انجام داده باشند، نظير انفاق،تواضع و خودداري از برخي گناهان و... كه آثار مخصوص دردنيا دارند- نيز اثر خود را ندارد؛ در يك جمله مي‌توان گفت:حبط يعني اين‌كه اعمال شخص هيچ تأثيري در سعادت دنيوي و اخروي او ندارد.

 

در مورد حبط عمل بحثهاي مفصلي است كه بايد به كتب تفسيري و كلامي مراجعه نمود.

 

در قرآن كريم امور ذيل را موجب «حبط عمل» مي‌داند.

1- كفر، (محمد/1و8و32).

2- نفاق، (محمد/28 و احزاب/18و19).

3- ارتداد، (سوره بقره/217).

4- شرك عملي، (توبه/17).

5- كراهت از آنچه خداوند نازل نموده است، (محمد/8و9).

6- بازداشتن از راه خدا، (محمد/32).

7-  مجادله با رسول و مشاقه با ايشان، (محمد/32).

8-  كشتن پيامبران، (آل‌عمران/21و22).

9-  بي‌ ادبي به پيامبر ، (حجرات/2).

10- روي آوردن به دنيا و اعراض از آخرت، (هود/15و16).

11- انكار آخرت، (اعراف/147).

12- كشتن آمران به معروف، (آل‌عمران/21و22).

 

کلید ‫واژه‌های مطلب:

ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال
نمایش نظرات
اوقات شرعی