طلبگی، مسیر رسیدن به آزادگی است 

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی، استاد حوزه علمیه، روز شنبه در جلسه درس اخلاق که در مدرسه علمیه امام خمینی(ره) برگزار شد، با اشاره به آغاز سال تحصیلی جدید اظهار داشت: مناسب است در روزهای آغاز سال تحصیلی، مسئولیت‌هایی را که یک طلبه بر عهده خود دارد، به او متذکر شویم و در کنار آن، نگاهی نیز به گذشته خود داشته باشیم.

وی افزود: باید موفقیت‌ها، فرصت‌ها، رموز پیشرفت، نورانیت، ارتقا و سیر و سلوک عبادی خود را در گذشته بررسی کنیم و در مقابل، نقاط ضعف، غفلت‌ها و مسامحه‌هایی را که داشته‌ایم نیز با دقت علامت‌گذاری کنیم و برای جبران آنها تصمیم بگیریم.

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه گناه، نصیحت‌ناپذیری و رذایل اخلاقی، انسان را آلوده می‌کند، گفت: در مقطع جدید از خدا بخواهیم در خانه امام زمان(عج) مبتلا به آلودگی‌های اخلاقی نباشیم؛ به گونه‌ای نباشد که بوی بد اعمال ما به مشام فرشتگان برسد و امام زمان(عج) از ما معصیت، غیبت و نیش زبان ببیند.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی تصریح کرد: باید همه دغدغه ما این باشد که ببینیم اوامری که از مبدأ متعال، از بساط فیض پیامبر اعظم(ص)، ائمه اطهار(ع) و در دوران غیبت از ناحیه نایب امام زمان(عج) در ابعاد مختلف فردی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، عبادی، طلبگی، رفاقتی و همچنین در رابطه میان شاگرد و استاد متوجه ماست، چیست و امسال در انجام آنها کوتاهی نکنیم.

وی افزود: نباید حتی یک مورد از اوامر الهی در حیطه زندگی ما باقی بماند که به آن عمل نکرده باشیم؛ نباید ملائکه ما را به عنوان کسی که مأموریت خود را ترک کرده و امر مولا را اطاعت نکرده است، ثبت کنند.

انسان با گناه به خودش ظلم می‌کند

استاد حوزه علمیه در ادامه با اشاره به مسئله گناه و معصیت اظهار داشت: گناه را باید به‌گونه‌ای ببینیم که خداوند متعال برای ما یک محدوده‌ای را خط‌کشی کرده و فرموده است اینجا منطقه ممنوعه و حریم خداست. واقعاً بی‌توجهی و بی‌عقلی می‌خواهد که انسان در چنین شرایطی مرتکب ظلم شود، در حالی که مظلوم و آسیب‌دیده اصلی خود انسان است.

وی ادامه داد: خداوند متعال در قرآن، کسی را که به خودش ظلم می‌کند، ظالم معرفی می‌کند، اما مظلوم نیز خود اوست. گاهی انسان متوجه نیست که چه بلایی بر سر خودش می‌آورد.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی با بیان اینکه اگر کسی در یک مراسم عروسی جنایتی انجام دهد و عده‌ای را به خاک و خون بکشد، همه وجدان‌های بیدار دنیا او را محکوم می‌کنند، گفت: اما اگر انسانی در درون خودش را با گناه بمباران کند، کسی متوجه نمی‌شود که دل او چگونه می‌سوزد و چه بر سر او می‌آید. کسی نیست که دست او را بگیرد و آتش درونش را خاموش کند؛ در حالی که خودش در حال خودسوزی است و خودش، خودش را نابود می‌کند.

هدف علم، خودسازی و آدم شدن است

وی با اشاره به تأکید سوره شمس بر تزکیه نفس اظهار داشت: خداوند پس از سوگندهای متعدد می‌فرماید: «قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا». یعنی اگر می‌خواهید آدم شوید، اگر می‌خواهید رنگ پیامبر(ص) را بگیرید، اگر می‌خواهید برای دیگران نمونه باشید و اگر می‌خواهید دچار خسارت نشوید، باید خودتان را تزکیه کنید و بسازید.

وی خطاب به طلاب جوان افزود: شما برای خودسازی به حوزه آمده‌اید؛ هدف علم، صرفاً علم نیست. علم برای ما کلاس آدم شدن است. درس می‌خوانیم تا پیام‌های خدا را پیدا کنیم، خودمان را بشناسیم و دستورالعمل‌ها و نسخه‌هایی را که خداوند برای آدم شدن ما قرار داده است، به کار بگیریم.

استاد حوزه علمیه ادامه داد: آدم شدن یعنی انسان به جایی برسد که در کرسی «کن فیکون» بنشیند؛ یعنی اراده‌اش در مسیر اراده الهی قرار بگیرد. حیوان با غریزه زندگی می‌کند، طبیعت با جاذبه و دافعه حرکت می‌کند و نظام عالم نیز بر اساس قوانین خود جریان دارد، اما انسان با اراده زندگی می‌کند.

وی با اشاره به داستان حضرت آدم(ع) گفت: آنچه باعث خروج آدم از بهشت شد، ضعف اراده بود. اگر اراده ما ضعیف باشد، گرفتار می‌شویم. آدمی که در بهشت بود، به دلیل ضعف اراده آن جایگاه را از دست داد؛ ما نیز اگر اراده خود را تقویت نکنیم، نمی‌توانیم به جایگاه مطلوب برسیم.

انسان نباید با گناه، ارزش‌های وجود خود را دفن کند

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی اظهار داشت: خداوند تأکید می‌کند که هر کس نفس خود را تزکیه کند، رستگار شده و هر کس آن را آلوده و دفن کند، زیانکار است.

وی افزود: انسان نباید خودش را زنده‌به‌گور کند. کسی که عمر خود را با معصیت سپری می‌کند، در حقیقت خودش را از بین می‌برد و آدمیت خود را دفن می‌کند. صداقت، امانت، عفت، غیرت، ایمان، عاطفه، وجدان و زیبایی دل، همه ارزش‌هایی هستند که در وجود انسان قرار داده شده‌اند، اما انسان می‌تواند با گناه این سرمایه‌ها را دفن کند.

استاد حوزه علمیه با اشاره به ماجرای زنده‌به‌گور کردن دختران در دوران جاهلیت گفت: عرب جاهلی دختران خود را زنده‌به‌گور می‌کرد و قرآن کریم این رفتار را به‌شدت تقبیح کرده است. هنگامی که به یکی از آنان خبر می‌رسید که صاحب دختر شده است، از شدت ناراحتی متحیر می‌شد که آیا او را نگه دارد یا در خاک پنهان کند.

وی ادامه داد: انسان ممکن است در پایان عمر خود متوجه شود که خودش چاهی کنده و به ته آن چاه رسیده است؛ همه ارزش‌هایش را دفن کرده و در آن چاه انداخته است. حضرت یوسف(ع) را برادرانش در چاه انداختند تا کسی پیدا شود و او را بیرون بیاورد، اما انسان گاهی خودش را به چاه می‌اندازد و کسی هم نیست که متوجه شود و او را بیرون بکشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی خاطرنشان کرد: این چاه، چاه نفس است؛ نفس اماره، تمایلات، شهوات و غفلت، انسان را به چنین چاهی می‌کشاند. بنابراین باید از خودمان مراقبت کنیم و اگر مراقبت کردیم، نام آن تزکیه است؛ مراقبت از خود، خودسازی و تزکیه است.

ذکر یونسیه و پاکسازی زمین دل

وی در ادامه با اشاره به ذکر حضرت یونس(ع) اظهار داشت: اگر انسان موفق شود اهل راه را پیدا کند و برای خودش زمین و زمینه‌ای پاک فراهم کند، مصداق این آیه می‌شود که «وَالْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ». اگر زمین دل و زمینه وجود انسان پاک و طیب شد، آن‌گاه بذر ذکر «لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ» می‌تواند در وجود او رشد کند.

استاد حوزه علمیه افزود: حضرت یونس(ع) هنگامی که در شکم نهنگ قرار گرفت و در آن فضای تاریک و وحشتناک گرفتار شد، با ذکر خداوند مسیر نجات خود را پیدا کرد و پس از آن نیز خداوند بر سر او درختی رویاند تا به تدریج رشد کند.

وی گفت: ما نیز گاهی در درون نهنگ خودمان، خودمان را آب می‌کنیم و از بین می‌بریم. برای همین انسان باید چاه را بشناسد؛ چاه خطرناک، نفس خود انسان است. نفس اماره، تمایلات، شهوات و غفلت‌ها می‌توانند انسان را نابود کنند و از مسیر رشد بازدارند.

طلبگی، مسیر رسیدن به آزادگی است

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مفهوم آزادگی در مسیر طلبگی بیان کرد: اگر خداوند توفیق بدهد، طلبگی می‌تواند انسان را به آزادگی برساند؛ آزادگی از قید شهوات و هوا و هوس، آزادگی از تهدید و تطمیع و آزادگی از اسارت شهوت و غضب.

وی ادامه داد: حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) در کلامی، دنیا را به چیزی تشبیه می‌کند که انسان نباید خود را به پسماند آن وابسته کند. دنیا ظرفی است که اهل دنیا آن را دنبال کرده‌اند و انسان نباید اسیر باقی‌مانده‌های دنیا شود.

استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: طلبگی یعنی انسان بتواند از قید وابستگی‌ها آزاد شود و اگر خداوند توفیق داد و عمری باقی بود، در جلسات آینده نیز باید در فضای طلبگی با یکدیگر گفت‌وگو کنیم و از یکدیگر یاد بگیریم.

تواصی به حق، وظیفه همه مؤمنان است

وی با تأکید بر اهمیت تواصی به حق اظهار داشت: این تواصی وظیفه همه است. اگر تواصی به حق نداشته باشیم، حتی اگر مؤمن باشیم و عمل صالح هم داشته باشیم، از ورشکستگی عمر و نابود شدن نجات پیدا نمی‌کنیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی افزود: باید یکدیگر را کمک کنیم، به هم راه نشان دهیم و دست یکدیگر را بگیریم و کسانی را که از بیراهه رفته‌اند، به مسیر بازگردانیم.

وی در پایان گفت: مؤمنان باید در مسیر حق، یکدیگر را یاری کنند و اجازه ندهند کسی در چاه نفس، غفلت و گناه گرفتار بماند؛ چراکه مسیر خودسازی و تزکیه، مسیری است که با همراهی، تذکر، مراقبت و کمک متقابل می‌توان آن را به سلامت طی کرد.

انتهای پیام/