چرا با وجود قدرت ظاهری، از افول آمریکا سخن گفته می‌شود؟

به گزارش خبرگزاری حوزه، پرسش از «افول آمریکا» در حالی مطرح می‌شود که این کشور در ظاهر از قدرت نظامی، اقتصادی و رسانه‌ای گسترده‌ای برخوردار است؛ از همین رو، این سؤال برای بسیاری مطرح است که چگونه می‌توان از افول سخن گفت، وقتی نشانه‌های ظاهری اقتدار هنوز برقرار است. اهمیت این پرسش در آن است که ما را به بررسی لایه‌های پنهان‌تر قدرت، یعنی بنیان‌های درونی و روندهای تدریجی فرسایش، سوق می‌دهد. مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه‌های علمیه در پاسخ به این شبهه در ماهنامه شبهات، توضیح داده است که در ادامه تقدیم می‌گردد.

سوال شبهه:

* آمریکا هنوز قدرتمندترین کشور جهان است. با این همه ناو هواپیمابر، پایگاه نظامی، تسلط دلار و برتری رسانه ای ، چگونه میتوان از افول آن سخن گفت؟

پاسخ:

شاید این پرسش به حق در ذهن بسیاری از افراد شکل بگیرد که چگونه می توان از افول یا سقوط آمریکا سخن گفت در حالی که هنوز ناوگان عظیم هواپیما بر آن در همه اقیانوس ها حضور دارد پایگاه های نظامی اش در ده ها

کشور گسترده است دلار همچنان اهرم فشار اقتصادی جهان به شمار می رود و رسانه هایش افکار عمومی جهان را جهت می دهند.

افول آمریکا از نوع موریانه ای است؛ یعنی این ابر قدرت از درون پوک می شود، اما ظاهر آسمان خراش ها و ناوهای هواپیما بر هنوز فریبنده باقی می ماند موریانه ها تا وقتی که سازه را کاملاً فروریخته نبینید از بیرون هیچ اثری دیده نمی شود. امروز ما داریم نتیجه آن افول پنهان را به روشنی می بینیم. وقتی رهبر شهید فرمودند آمریکایی ها با زبان خودشان به شکست خفت بار در سیاست فشار حداکثری علیه ملت ایران اعتراف کردند این نشانه ای آشکار افول بود کشوری که خود را قدرتمندترین کشور جهان می نامد

چرا باید در برابر ایران تحریم شده با زبان خود به شکست اعتراف کند؟ و امروز اعتراف دونالد ترامپ در حاشیه سفر به چین - که آمریکا را کشوری در حال افول خواند نشان می دهد که آن شکست، فقط یک تاکتیک نبود؛ بلکه سرآغاز فروپاشی تدریجی یک نظم جهانی به شمار می رود. رئیس جمهور سابق آمریکا در یکن گفت وقتی شی جین پینگ به طور ظریف ایالات متحده را کشوری در حال افول نامید احتمالا منظور او آسیب عظیمی بود که در چهار سال دولت جو بایدن به آمریکا وارد شد و در این مورد او صد در صد درست می گوید ترامپ ساز مرزهای باز، مالیات های بالا، سیاستهای تراجنسیتی حضورمردان در ورزش زنان برنامه های DEI توافقات تجاری وحشتناک و افزایش جرم و جنایت به عنوان زخم های عمیق داخلی نام برد.

اما نکته مهم اینجاست که ترامپ فراموش کرد دوره خودش هم نتوانست ایران را به زانو درآورد. همان فشار حداکثری که او شخصا طراحی کرد به اعتراف خود آمریکایی ها با شکستی خفت بار مواجه شد. پس افول پدیده ای فراتر از یک رئیس جمهور خاص است.

حال بیاییم هر یک از محورهای این افول را با دقت بنگریم در محور نظامی و امنیتی ناتوانی کامل آمریکا در برابر جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت خروج ذلت بار از افغانستان فرار راهبردی از سوریه و عقب نشینی در برابر محور مقاومت در تمام میدان های منطقه کاملاً مشهود است.

بله ناوهای هواپیما بر هنوز در خلیج فارس حضور دارند، اما دیگر هیچ کشوری از آنها نمی ترسد. در محور اقتصادی و تجاری نیز شکست جنگ تجاری با چین وابستگی روزافزون آمریکا به زنجیره تامین پکن و ناتوانی در اعمال فشار حداکثری اقتصادی همانطور که در برابر ایران شکست خورد همگی نشانه های روشنی از افول هستند. دلار هنوز قدرتمند است اما بریکس و دیگر قدرتهای نوظهور هر روز سهم آن را در مبادلات جهانی کمتر می کنند.

اما شاید عمیق ترین بخش این افول به محور داخلی و هویتی بازگردد.

فروپاشی هویت و انسجام ملی جنبش های گسترده خیابانی دو قطبی شدن بی سابقه جامعه بحران مرزهای باز و هجوم مهاجران غیر قانونی افزایش تصاعدی جرم و جنایت و تحمیل سیاست های هویتی مانند DEI و تراجنسیتی در مدارس به جای شایسته سالاری همگی نشانه های پوسیدگی از درون هستند. این همان چیزی است که افول موریانه ای نامیده می شود.

در محور مدیریتی و ساختاری نیز می بینیم که ناتوانی در مدیریت بحران های پشت سر هم فراتر از یک رئیس جمهور خاص است و هم در دوره ترامپ و هم در دوره بایدن به یک اندازه دیده می شود؛ این یک بیماری مزمن در سیستم آمریکاست. ترامپ در همان سخنرانی مدعی شد اکنون آمریکا داغ ترین کشور جهان است اما این جمله درست شبیه کسی است که خانه اش از درون در حال ریختن است اما به رنگ جدید دیوارها افتخار میکند. این فاصله عمیق بین روایت رسمی آمریکا و واقعیت عینی افول خود به تنهایی گواهی بر بحران است.

برای دانلود pdf ویژه‌نامه حماسه قسمت 86 _امپراطوری در حال سقوط_ اینجا کلیک کنید.