ابن داوود (1)

فرزانگان؛

محراب و میدانعالمی که آثار علمی خود را با شعر می سرود

حوزه/ تبحر وی در شعر چنان است که حتی برخی از آثار کلامی و فقهی خود را به صورت شعر تألیف کرده؛ این امر، شاید پیش از آن که بیانگر جامعیت او باشد، از قدرت و تسلط ادبی او حکایت می کند.