*به خبرگزاری حوزه خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
یکشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ \ ۷ ذو الحجة ۱۴۳۹ \ Sunday, August 19, 2018
کد خبر: 416306 | تاریخ مخابره :۱۳۹۶/۳/۱ - ۱۶:۲۰ | سرویس: علمی، فرهنگی 85
یادگاه شهیدان علم (۲۱۴ )
وصیت طلبه شهید به پدر
حوزه / شیخ عبدالرسول علیزاده مجاهدی از شهر خلخال که مرور حیات طیبه اش جان های آماده را آسمانی می کند.

  به گزارش خبرگزاری «حوزه»، دفتر حیات طلبه شهید عبدالرسول علیزاده مجاهدی در سال 1348 گشوده شد. پدرش می گوید: اوایل انقلاب معلم خدانشناسی با او لج کرد وبه او نمره نداد، حرفش به معلم برخورده بود و مهر مردودی پای کارنامه عبدالرسول خورد. گفت دیگر مدرسه نمی روم. گفتم آیا به حوزه علمیه پیش حاجی یکتایی می روی؟ بچه حرف گوش کنی بود و خوشحال شد.

عبدالرسول حدود دو سال در حوزه خلخال مشغول فراگیری دروس مقدماتی شد و پس از آن به قم مشرف شد و در جوار مرقد نورانی دختر امام موسی بن جعفر علیه السلام به تحصیل ادامه داد.

خاطرات آسمانی پدر از فرزند

پدر بزرگوار شهید می گوید: همیشه برای رفتن به جبهه عجله داشت. وقتی مرخصی می آمد، دو سه روز بیشتر نمی ماند. حدود بیست و دوماه در جبهه بود، اواسط اسفند سال 1366 به محل کارم در کرمانشاه زنگ زد و گفت: می خواهم به جبهه  بروم. گفتم نه. گفت برادرم چرا رفته من هم باید بروم. با اصرار ادامه داد که حمله نزدیک است. حریفش نشدم و رفت . روزی تعریف می کرد که گلوله از کنار سرم گذشت و به مغزم نخورد. از او پرسیدم حالا چرا لنگ لنگان راه می روی؟ چیزی نگفت، دوباره پرسیدم گفت : نمی خواستم شما را نگران کنم. هنوز نگاهش می کردم، ادامه داد اهالی روستا اگر می فهمیدند از من تعریف می کردند و شاید این کار مغرورم می کرد.

قاری خوش خط

پدرش همچنین می گوید: در هر گوشه از خانه که می نشست صدای محزون قرآن خواندنش را می شنیدم. کلاس خطاطی رفته بود و خط زیبایی داشت، دستنوشته های زیادی از او به جا مانده است.

وصیت کرده بود برایش بیست روز روزه بگیرم. ده روزی روزه گرفته بودم که برادر کوچکش از تبریز آمد. از او پرسیدم تو روزه های عبدالرسول را گرفتی؟ گفت دوماه برایش روزه گرفتم! دیگر حرفی نزدم.

عروج سرخ

عاقبت این جوان پاک سیرت و طلبه وظیفه شناس برای بقاء انقاب و محافظت از میهن و ناموس شیعه جان شیرین خود را در اواخر سال 1366 شمسی به جان آفرین تقدیم نمود تا ارزش های اسلامی شهید نشود.

منبع: علمدار عشق ویژه شهدای روحانی استان اردیبل

 

 

 

ارسال نظر
نام :
ایمیل:
متن نظر:
ارسال
نمایش نظرات
اوقات شرعی